Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Για τον Βαγγέλη...


Ανακοίνωση της ΟΛΜΕ για το Βαγγέλη
Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκφράζει τη θλίψη όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας που για άλλη μια φορά η κοινωνία μας θρηνεί ένα νέο άνθρωπο που φαίνεται να έπεσε θύμα συστηματικού εκφοβισμού  (bulling).

Μας θλίβει ο θάνατός του και μας εξοργίζει το γεγονός ότι στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, μιας διαδικασίας που οφείλει να μορφώνει και να χειραφετεί, ένας νέος βρέθηκε αντιμέτωπος με την επίδειξη ισχύος, ανυπεράσπιστος από αυτούς που θα έπρεπε να τον προστατέψουν και να τον βοηθήσουν, αντιμέτωπος με το μέρος της κοινωνίας που ανέχεται να εκφοβίζονται τα παιδιά της.
Η σιωπηρή ανοχή από όσους γνωρίζουν και δεν αντιδρούν σε παρόμοια γεγονότα, δεν είναι παρά η ακραία λογική συνέπεια της θεώρησης του ατομικισμού και της ανταγωνιστικότητας ως υπέρτατες αξίες στην κοινωνία μας, της αναγωγής της προσωπικής ανάδειξης ως υπέρτατο στόχο με κάθε κόστος, έστω και πατώντας επί πτωμάτων.
Αντιλαμβανόμαστε προφανώς και το δικό μας χρέος ως εκπαιδευτικοί μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καλλιεργεί τον ακραίο ανταγωνισμού και αποκλείει τους αδύναμους και τους διαφορετικούς, να αγωνιστούμε για ένα σχολείο με ελευθερίες, που θα χωράει όλα τα παιδιά και που θα μαθαίνει τον σεβασμό σε κάθε είδους ιδιαιτερότητα και διαφορετικότητα.
Πάνω από όλα όμως, αυτές τις δύσκολες ώρες, θέλουμε να εκφράσουμε τη βαθύτατη θλίψη μας και τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του Βαγγέλη. Τους υποσχόμαστε ότι θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια και θα αξιοποιήσουμε κάθε δυνατότητα που μας δίνεται, ώστε να συμβάλουμε από την μεριά μας να μην υπάρξουν επόμενα θύματα.

Παρά τις δυσκολίες υπάρχουν δυνατότητες παιδαγωγικής παρέμβασης, αλλά το πρόβλημα είναι, κυρίως, κοινωνικοπολιτικό. Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι η βία και ο ρατσισμός δεν αντιμετωπίζονται με νουθεσίες και απαγορεύσεις. Χρειάζεται συλλογικότητα, μόρφωση, πολιτισμός, μια ανθρωποκεντρική οργάνωση της κοινωνίας βασισμένης στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας.



Απόσπασμα από άρθρο της Μαρίας Λούκα
Σήμερα είναι Κυριακή, ταυτισμένη παραδοσιακά στην εθιμική κοινωνική κουλτούρα με τη χαλάρωση και την ξεγνοιασιά – όσο κι αυτές οι έννοιες έγιναν πολύ στενές τα τελευταία χρόνια – κι ήρθε μια είδηση να ραγίσει την κανονικότητα και να μας κάνει να αναμετρηθούμε ξανά με την διαρκώς παρούσα «Κόλαση» του Σαρτρ.

Ο τίτλος «τραγικός επίλογος» πάνω από μια φωτογραφία ενός αγέλαστου νεαρού φιγουράρει ως πρώτη είδηση σε όλα τα ειδησεογραφικά δίκτυα , αφού ο ανομολόγητος φόβος επιβεβαιώθηκε όταν η Αστυνομία εντόπισε το πτώμα του Βαγγέλη Γιακουμάκη 800 μέτρα μακριά από τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων που έμελλε να αποβάλλει κάθε παιδαγωγικό σκοπό και να μετατραπεί σε τόπο μαρτυρίου για τον 20χρονο φοιτητή, ως μικροσκοπικό καθρέφτισμα ότι πιο σάπιου γέννησε η ελληνική κοινωνία.

Βλέπεις ο «τραγικός επίλογος» για το Βαγγέλη Γιακουμάκη είχε γραφτεί πολύ νωρίτερα, εμείς απλά τον διαβάζουμε τώρα. Γράφτηκε στα χρόνια της φοιτητικής του ζωής , όταν το σώμα του μετατράπηκε σε πεδίο βασανιστικής δοκιμής της «αρρενωπότητας» κάποιων συμφοιτητών του και σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από το τραύμα μιας ετερότητας που δεν έγινε ανεκτή. Ένα σώμα που δε μέτρησε στο χρηματιστήριο των κοινωνικών αξιών και δε λογίστηκε ως άξιο σεβασμού , ταξινομήθηκε ως «διαφορετικό» και «κατώτερο» και τελικά μετρήθηκε άψυχο στα δελτία αστυνομικών συμβάντων.

«Bulling» το λένε στη σύγχρονη κοινωνιολογική έρευνα αλλά νομίζω ότι είναι αρκετά επιεικής ο όρος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια διαδικασία εκφασισμού του κοινωνικού σώματος, όπου τα εγκατεστημένα κοινωνικά στερεότυπα για το φύλο, τη σεξουαλικότητα, την εθνικότητα, το χρώμα ή την ομορφιά δηλητηριάζουν τον ανθρώπινο ψυχισμό και εκτρέπουν την καθημερινότητα σε μια συνθήκη που προσομοιάζει σε ζούγκλα , όπου ο διαφορετικός ή ο αδύναμος αποανθρωποιούνται, παύουν να είναι υποκείμενα δικαιωμάτων και γίνονται αντικείμενα τιμωρίας.
....

Δεν υπάρχουν σχόλια: