Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

"Διάσημοι με ... αδυναμίες"

Όλοι οι άνθρωποι σήμερα πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα στη ζωή. Η φυλή, το έθνος, η θρησκεία, το φύλο, οι ειδικές κινητικές ανάγκες που έχει ο καθένας από εμάς δεν πρέπει να επιφέρουν φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις. Ο κόσμος μας πρέπει να μπορεί να κρίνει, και να μη πέφτει θύμα προπαγάνδας. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι πολιτισμοί αλληλοσυμπληρώνονται και δεν υπάρχουν στεγανά ανάμεσά τους. Η διαφορετικότητα δε σημαίνει αντίθεση αλλά σύνθεση, ίσως μια διαφορετική νότα σε μια υπέροχη παρτιτούρα ή μια φωνούλα που συμπληρώνει την πανανθρώπινη χορωδία σε ένα τραγούδι αφιερωμένο στην πρόοδο, την ευημερία, την αξιοπρέπεια, την ειρήνη και την αγάπη.
Είναι γεγονός πως πολλοί διάσημοι άνθρωποι που διέπρεψαν στις τέχνες, στα γράμματα και στις επιστήμες ήταν άτομα με αναπηρίες. Κάποιοι έπασχαν από προβλήματα όρασης, ακοής, είχαν δυσλεξία, μαθησιακές ή κινητικές δυσκολίες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι παρακάτω προσωπικότητες όπως: Όμηρος, Μπετόβεν, Άλμπερτ Αϊνστάιν, Ναπολέοντας, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Στήβεν Χώγκιν, Βίνσεντ Βαν Γκογκ και Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ας τους πάρουμε όμως με τη σειρά.
Μεγαλύτερος επικός ποιητής του κόσμου Όμηρος .
Η παράδοση τον θέλει τυφλό. Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια ήταν τα έπη που διασώθηκαν μέχρι και σήμερα. Παραμένει όμως άγνωστο το πότε ακριβώς έζησε. Εικάζεται πως θα έζησε μεταξύ του 7ου και 8ου αιώνα Π.Χ. Αβέβαιη είναι και η πατρίδα του, γιατί τον διεκδικούν πολλές πόλεις. Παρόλα αυτά όμως η θέληση να συνεχίσει τη ζωή του έστω και τυφλός τον έκανε να πιστεύει πως τίποτα δεν είναι αδύνατο.


Μια άλλη σημαντική μορφή της κλασσικής μουσικής ήταν και ο κουφός Γερμανός μουσικός συνθέτης Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν. Γεννήθηκε το 1770 στη Βόννη της Γερμανίας. Αναγνωρίστηκε μια από τις μουσικές ιδιοφυίες, παράδειγμα και μέτρο σύγκρισης για όλους τους μεταγενέστερους συνθέτες. Ένα από τα σημαντικότερα και το πιο τραγικό γεγονός της ζωής του Μπετόβεν αποτέλεσε η κώφωσή του. Άρχισε να χάνει την ακοή του σταδιακά από την ηλικία των 26 ετών το 1796 και περίπου το 1820 θεωρείται πως ήταν ολοκληρωτικά κουφός. Το γεγονός αυτό προκαλούσε μεγάλη θλίψη στο Μπετόβεν, η οποία αποτυπώνεται και σε γράμμα προς τους αδερφούς του, το 1802, με την παράκληση να διαβαστεί μετά το θάνατό του, γνωστό και ως διαθήκη του Heiligenstadt. Παρά την απώλεια της ακοής του, έγραψε μουσική μέχρι το τέλος της ζωής του. Η υγεία του Μπετόβεν ήταν γενικά κακή και το 1826 επιδεινώθηκε δραστικά, γεγονός που οδήγησε και στο θάνατό του τον επόμενο χρόνο.


Ο θεμελιωτής της θεωρίας της σχετικότητας και σημαντικότερος φυσικός του 20ου αιώνα Άλμπερτ Αϊνστάιν. Με την εξάρτησή του από την επιστήμη κατέληξε να έχει ψυχολογικά προβλήματα. Η αμνησία του τον δυσκόλευε ακόμα και να επιστρέψει στο σπίτι του. Γεννήθηκε στο Ούλμ της Γερμανίας και στην Ελβετία ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φυσική. Το 1900 μετά την αποφοίτησή του πήρε την ελβετική υπηκοότητα και δούλεψε για δύο μήνες ως καθηγητής μαθηματικών και το 1902 προσλήφθηκε ως εξεταστής στο Ελβετικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών στη Βέρνη. Το 1921 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ «για τη συμβολή του στη θεωρητική φυσική και για την εξήγηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου».


Μια άλλη μεγάλη φυσιογνωμία της νεότερης ιστορίας ήταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης । Γάλλος στρατηγός και αυτοκράτορας της Γαλλίας. Θεωρήθηκε για τη στρατηγική και κυβερνητική του μεγαλοφυΐα ως «Μέγας». Ήταν ο ιδρυτής της Βασιλικής Δυναστείας, καταλύτης και θεμελιωτής ευρωπαϊκών βασιλείων και χωρών στα οποία και άφησε βαθιά χαραγμένη τη σφραγίδα της προσωπικότητας του . Γεννήθηκε στο Αιάκιο της Κορσικής στις 15 Αυγούστου 1769. Η φτώχεια του τον επέβαλλε περιορισμένη ζωή. Σε ηλικία 16 ετών αποφοίτησε Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Αντί η ζωή να τον ταπεινώνει και να τον απογοητεύει , στάθηκε αφορμή να εντείνει όλες του τις προσπάθειες για μόρφωση που θα του έδινε τη δυνατότητα να κατακτήσει με την αξία του ανώτερη κοινωνική θέση. Το 1804 ως Πρώτος Ύπατος και ενώ συνεχιζόταν ο πόλεμος με την Αγγλία ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας της Γαλλίας. Ο θάνατος του αποδίδεται σε καρκίνο του στομάχου στις 5 Μαϊου 1821 καθώς ήδη από την εποχή του Βατερλό υπέφερε τακτικά από σοβαρούς στομαχικούς πόνους. Με δευτερεύουσα αιτία το δηλητήριο που είχε πάρει κατά την απόπειρα αυτοκτονίας του μετά την παραίτησή του και του οποίου η επίδραση ήταν μακρόχρονη.



Μια ακόμη μεγάλη αρχετυπική μορφή ήταν ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Αναγεννησιακός καλλιτέχνης και ιδιοφυής προσωπικότητα. Ιταλός αρχιτέκτονας, γλύπτης, μουσικός, εφευρέτης, μηχανικός, ανατόμος, γεωμέτρης και επιστήμονας που έζησε την περίοδο της Αναγέννησης. Παρόλα τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, τα οποία του περιόρισαν το καλλιτεχνικό του έργο, υπήρξε σημαντικός εφευρέτης και επιστήμονας με σημαντική συνεισφορά στην ανατομία και στην αστρονομία. Γεννήθηκε στην πόλη Αντσιάνο, κοντά στο Βίντσι της Ιταλίας στις 15 Απριλίου του 1452 μ.Χ. και άφησε την τελευταία του πνοή στις 2 Μαΐου του 1519 στο Κλου της Γαλλίας. Τα πιο διάσημα έργα του είναι η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός δείπνος τα οποία φυλάσσονται και εκτίθενται στο κοινό στο μουσείο του Λούβρου.


Ένα άλλο παράδειγμα προς μίμηση αποτέλεσε και ο Στήβεν Χώγκιν. Βρετανός θεωρητικός φυσικός γεννήθηκε το 1942. Το 1962 οι γιατροί τον πληροφόρησαν ότι έπασχε από μία ασθένεια του νευρομϋικού συστήματος και ότι του απέμεναν δύο μόνο χρόνια ζωής. Ωστόσο εκείνος έγινε εξαίρετος ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ και επίτιμο μέλος του Conville and Cauius College. Για τριάντα χρόνια κατείχε τη Λουκασιανή έδρα Μαθηματικών στο τμήμα εφαρμοσμένων μαθηματικών και θεωρητικής φυσικής του πανεπιστημίου Καίμπριτζ. Σήμερα είναι διευθυντής ερευνών στο κέντρο θεωρητικής κοσμολογίας του πανεπιστημίου Καίμπριτζ. Γνωστός για τη θεωρητική του εργασία για τις μαύρες τρύπες. Έχει πάμπολλες τιμητικές διακρίσεις. Είναι μέλος της βασιλικής εταιρίας του Λονδίνου και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ.



Ένας από τους καλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών είναι και ο Ολλανδός Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Γεννήθηκε το 1853 στο ολλανδικό χωριό Ζούντερτ στις 30 Μαρτίου. Από τα παιδικά του χρόνια παρουσίασε τάση μελαγχολίας και ψυχολογικά προβλήματα. Σε ηλικία 16 ετών ασχολήθηκε με εμπόριο έργων τέχνης. Το 1876 αποφασίζει να σπουδάσει θεολογία. Το 1778 του ανατίθεται μια θέση ιεροκήρυκα στο Βέλγιο, όπου σχεδιάζει και τα πρώτα του μικρά έργα. Στα 27 του χρόνια παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής και επηρεάζεται από το κίνημα του ιμπρεσιονισμού το 1886. Το 1888 επισκέπτεται τη Γαλλία και στην εκεί παραμονή του τον επισκέπτεται ο ζωγράφος Γκουγκέν. Μετά από έντονη διαφωνία λόγω της ψυχικής υγείας, κόβει το αριστερό αυτί του και καταλήγει στο νοσοκομείο της περιοχής. Το 1889 εισάγεται στο ψυχιατρικό κέντρο στο Σαίν Ρεμί, όπου πάσχει από κατάθλιψη. Εγκαταλείπει την ψυχιατρική του κλινική και συνεχίζει να ζωγραφίζει. Εν ζωή το έργο δε σημείωσε επιτυχία, ούτε ο ίδιος αναγνωρίστηκε ως σημαντικός καλλιτέχνης. Ωστόσο μετά το θάνατό του το 1890 η φήμη του εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα και σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους.


Χανς Κρίστιαν Άντερσεν Δανός λογοτέχνης και συγγραφέας παραμυθιών. Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου το 1805 στο Οντένσκε της Δανίας. Ήταν περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Στα 14 του αναζητούσε μια καλύτερη τύχη. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή Θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν. Ευτυχώς είχε ωραία φωνή και άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα. Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή. Απόκτησε μεγάλη δόξα και η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν η υποδοχή που του έκανε η ιδιαίτερη πατρίδα του, το Οντέσκε που τον κάλεσε στα 1867. Πέθανε στις 4 Αυγούστου το 1875 στην Κοπεγχάγη.



Η παραδοχή λοιπόν της αξίας αυτών των ανθρώπων ανεξαρτήτως του όποιου διαφορετικού από την πλειονότητα στοιχείο είναι πραγματικότητα. Η κοινωνία μας αγκαλιάζει αυτά τα άτομα και όχι μόνο τα αποδέχεται, αλλά σέβεται και το στοιχείο της διαφορετικότητας τους.


ΤΡΙΑΔΑ ΜΠΑΚΑΛΟΥΔΗ Γ΄ 2

1 σχόλιο:

Βαγγέλης Φακούδης είπε...

Μπράβο Τριάδα!
Εξαιρετική η δουλειά σου και πολύ καλή ιδέα να αναρτηθεί στο ιστολόγιο.